فرهنگى است . در پايان كتاب ، فهرستى راجع به نگارش اين نوع كلمات وجود دارد . واژه‌هاى صحيح در متن درون [ ] از مصحح است و اصل آن در زير نويس آمده است . اعراب‌گذارى آيات و احاديث با ذكر مرجع از مصحح است ، و به طور كلى زيرنويسهايى كه از مصحح است با حرف « م » مشخص است . همچنين علايم سجاوندى از مصحح است ، و در اكثر موارد علامت مدّ و تشديد در جاى خود نيست و در بعضى از موارد هم هست كه مصحح رعايت علامت مدّ را نموده است . علامت مدّ در بعضى از موارد به صورت زائد ذكر شده مانند « دآرم » يا « بدان كه » ، كه به روش امروزين نوشته شده است . كاتب بعضى از حروف را در متن با دو حركت نوشته است ، دالّ بر اينكه به هر دو صورت مىتوان خواند ، كه عينا رعايت امانت شده است . حرف « ح » اشاره به شمارهء حديث است . نگارش ( جلد / صفحه ) در مقدمه براى سهولت در ضمن متن آمده ، ولى در رسالات به صورت زير نويس است . در تصحيح معانى كلمات در زيرنويس ، از لغت نامهء دهخدا استفاده شده است . همچنين ، توضيح فرقه‌ها با اسناد از لغت نامهء دهخدا براى سهولت گفتار است و طالبان اطلاعات بيشتر مىتوانند به كتب ملل و نحل مراجعه كنند . اين توضيحات در زيرنويسها مرقوم است . در پايان ، لازم است از سروران عزيزى كه در تهيهء مصنفات ضياء الدين جرجانى مرا يارى كردند ، بسيار تشكر كنم : استاد گرانمايه جناب آقاى محمد تقى دانش‌پژوه - رحمه اللّه - كه مشوّق و راهنماى اين حقير بودند . آقاى دكتر رضا شعبانى كه در سفر پاكستان از راهنمايى و ميزبانى مضايقه نفرمودند . از آقاى اكبر ايرانى مدير دفتر نشر ميراث مكتوب كه اين كار را در مجموعهء